Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Ας συστηθούμε!

O Xριστοφοράκος ή το κριτσινάκι ο μεγάλος από τα δίδυμα. Σου δίνει την εντύπωση ότι είναι πολύ ήσυχο παιδί. Παρατηρεί πολύ, δεν μιλάει και περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία να την κάνει την ζημιά του. Ο μπαμπάς του τον λέει μίστερ μόγκ γιατί κατά καιρούς έχει εμμονές. Η πρώτη ήταν όταν μπουσούλαγε που πήγαινε και έφτιαχνε τις γωνίες των χαλιών που χαλούσαν οι υπόλοιποι.

Προσθήκη λεζάντας

Ο Φιλιππάκος ή αλλιώς ο ζουληχτούλης. Είναι ο μικρός από τα δίδυμα και ο μεγάλος μου δυνάστης. Από τη στιγμή που γενήθηκε θέλει να είναι στην αγκαλιά μου και φυσικά....να γκρινιάζει. Για αυτό το παιδί κάποιες φορές μου έρχεται να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο....


Ο Αλέξανδρος ή ο δον, ο μεγάλος μας! Μόλις με κοιτάει με τα αγγελικά του ματάκια αναλογίζομαι πόσο τελικά μπορεί να σε ξεγελάσει η εμφάνιση ενός ανθρώπου; Ο δον περνά στα 5 του την εφηβεία. Δεν εξηγείται αλλιώς! Φετίχ του οι δεινόσαυροι....


Τα διδυμομωράκια μου!


Και η μανούλα με τον κλώνο της, όπως λένε οι άλλοι τουλάχιστον!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου